نحوه مصرف سفازولین ( cefazolin ) + عوارض و تداخلات دارویی

0

سفازولین ( cefazolin ) یا آنسف (Ancef)، پودر برای محلول تزریق ۱ گرم، داروی ضد میکروبی و ضد باکتریایی است که علیه اکثر باکتری های گرام مثبت و گرام منفی فعالیت میکند. مکانیسم عمل ضد باکتریایی سفازولین بر روی پیشگیری از دیواره سلولی پپتیدوگلیکن سنتز باکتری است.

سفازولین (آنسف) در برابر میکروارگانیسم های زیر فعالیت می کند: میکروارگانیسم های گرم مثبت:

  • استافیلوکوک اورئوس (از جمله سوسیس هایی که بتا-لاکتاماز تولید می کنند)؛
  • استافیلوکوک اپیدرمیدیس؛
  • استرپتوکوک spp. (از جمله استرپتوکوک های بتا همولتیک و انتروکوک، از گونه های مقاوم)
  • استرپتوکوک پنومونیه
  • موجودات گرم منفی:
  • اشرشیا کولی
  • کلبسیلا ssp.
  • پروتئوس
  • انترباکتر آیروگنز
  • آنفلوانزای هموفیلوس

استافیلوکوک مقاوم به متسییلین باید به سفازولین مقاوم باشد. اکثر گونه های پروتئوس مثبت در اکثر موارد به سفازولین مقاوم هستند.

کاربرد سفازولین ( cefazolin )

پودر سفازولین (آنسف) برای محلول تزریقی ۱ گرم در درمان:

  • عفونت های تنفسی ناشی از پنومونی (سینه پهلو)، کلبسیلا، آنفولانزا، آیروس (سینوس حساس به پنی سیلین و مقاوم به پنی سیلین) و گروه استرپتوکوک های بتا همولیتیک؛
  • عفونت های دستگاه ادراری ناشی از ایکولی،، پروتوس میرابلیس، کلبسیلا و برخی از گونه های انتروکوکوس و انتروباکتر.
  • عفونت پوست ناشی از استافیلوکوکوس اورئوس (سوسیس حساس به سوسپانین مقاوم به پنی سیلین و پنی سیلین)، گروه استرپتوکوک های بتامتلوکیت و سویه های دیگر استرپتوکوک؛
  • عفونت کیسه صفرا و / یا مجاری صفراوی ناشی از ایکولی، گونه های مختلف استرپتوکوک،
  • عفونت های استخوانی و مفصلی ناشی از aureus؛
  • عفونت های تناسلی (مثلا پروستاتیت، اپیدیدیمیت) ناشی از میرابیلیس، کلبسیلا.، و ایکولی. و برخی از گونه های انتروکوک.
  • سپتی سمی ناشی از پنومونی، آیروس، (گونه های حساس به پنسیلین و سویه مقاوم به پنسیلین)، میرابیلیس، کلبسیلا، و ایکولی.
  • اندوکاردیت ناشی از آیروس (حساس به پنسیلین و مقاوم به پنی سیلین) و گروه استرپتوکوک های بتا-همولیتیک است.

پودر سفازولین (آنسف) برای محلول تزریق ۱ گرم همچنین برای موارد زیر استفاده می شود:

  • پیشگیری از عفونت بعد از عمل جراحی آلوده یا بالقوه آلوده (هیسترکتومی واژینال و کولسیستکتومی در بیماران پر خطر مثلا کسانی که بیش از ۷۰ سال دارند، کولسیستیت حاد، زردی انسدادی یا لیتیاسیون صفراوی یا عمل جراحی قلب باز، آرتروپلاستی پروتز و غیره).

هشدار و اقدامات احتیاطی

  • تزریق سفازولین (آنسف) نمی تواند در افرادی که به سفازولین و یا سایر سفالوسپورین های ضد میکروبی حساسیت دارند، استفاده شود!
  • قبل از استفاده از سفازولین (آنسف) باید تعیین کنید که آیا بیمار حساسیت پاسخ به سفازولین، سفالوسپورین ها، پنی سیلین ها یا سایر داروها را نشان داده است. اگر سفازولین به بیماران حساس به آنتی بیوتیک های پنی سیلین تجویز شود، لازم است موارد احتیاطی انجام شود، زیرا حساسیت فوق العاده به آنتی باکتری های بتالاکتام (حدود ۱۰٪ از بیماران دارای سابقه آلرژی به پنی سیلین) را تایید می کند.
  • اگر واکنش آلرژیک به سفازولین وجود داشته باشد، استفاده از دارو باید قطع شود. در مورد واکنش شدید و حساس به حساسیت اکسیژن اپینفرین، همچنین می توان از دیگر اقدامات اضطراری (حفظ بازدهی راه هوایی، اکسیژن، مایع جبران کننده، آنتی هیستامین ها، کورتیکواستروئیدها) استفاده کرد.
  • بیماری اسهال ناشی از کلوزتریدیوم دفیسیل، می تواند در طی یا بعد از درمان با تقریبا تمام آنتی بیوتیک ها و با سفازولین ایجاد شود. درمان آنتی بیوتیکها فلور طبیعی روده بزرگ را تغییر می دهد و به همین ترتیب احتمال رشد بیش از حد دفیسیل را ایجاد می کند. مطالعات نشان می دهد که سم تولید شده توسط سی دفیسیل علت اصلی ابتلا به کولیت است. هر اسهال ناشی از استفاده از آنتی بیوتیک ها، به ویژه اسهال خفیف مداوم همراه با خون با یا بدون گرفتگی شکمی، ممکن است وجود سی دفیسیل را به عنوان عامل ایجاد کننده نشان دهد. لازم است که استفاده از سفازولین را متوقف کنید، در صورتی که مشکوک به ایجاد اسهال در طول درمان باشد و برای درمان مناسب (جایگزینی مایع، الکترولیت و پروتئین، استفاده از داروهای ضد میکروبی و غیره) اقدام نمایید.
مطالب مرتبط
آیا تاموکسیفن می تواند باعث افزایش وزن شود؟

سفالوسپورین ها ممکن است با کاهش فعالیت پروترومبین (عامل انعقادی) همراه باشند، به ویژه در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیوی یا کبدی، بیماران دچار سوء تغذیه، بیماران دریافت کننده داروهای ضد میکروبی طولانی مدت و در بیمارانی که قبلا در درمان ضد انعقادی پایدار بوده اند. بیماران با ریسک بالا باید زمان پروترومبین را کنترل کرده و در صورت نیاز ویتامین K مصرف کنند. در طول مدت طولانی مصرف سفازولین ممکن است منجر به رشد بیش از حد میکروارگانیسم های غیر حساس شود. در صورت لزوم، درمان ضد میکروبی خاص می تواند در هنگام استفاده از سفازولین اعمال شود. استفاده از سفازولین نیاز به احتیاط ویژه در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه، که در آن دوز باید به میزان آسیب برساند.

گرچه سفازولین در ریشه کن کردن استرپتوکوک ها در بینی و گلو موثر است، هیچ اطلاعات بالینی قابل اعتماد در مورد اثربخشی دارو در پیشگیری از تب روماتیسمی وجود ندارد.

استفاده از داروهای دیگر (تداخلات دارویی)

لطفا توجه داشته باشید که این اطلاعات همچنین ممکن است در مورد داروهایی که دیگر استفاده نمی شوند و داروهایی که در آینده برای استفاده در نظر دارید هم صدق نماید. اگر در حال حاضر یا به تازگی برخی داروها را مصرف کرده اید، از جمله داروهایی که بدون نسخه تجویز شده اند، به پزشک خود اطلاع دهید.

  • پروبنسید ترشح سفازولین (آنسف) را کاهش می دهد، و در نتیجه افزایش غلظت آن در پلاسما بیشتر میشود.
  • واکنش مثبت کاذب برای گلوکز در ادرار ممکن است رخ دهد، هنگامی که شما با محلول بندکیت، محلول فلینگ یا قرص کلینتست این دارو را استفاده کنید، اما آنزیماتیکها مشکلی نیست.
  • در حین درمان ممکن است آزمون مثبت مستقیم و غیر مستقیم آنتی گلوبولین انجام شود. همین امر می تواند در نوزادانی که مادرانشان قبل از زایمان سفالوسپورین ها را دریافت کرده اند اتفاق بیافتد.
  • سفازولین (آنسف) می تواند واکنش مشابهی با دیسولفیرام در صروت استفاده با الکل ایجاد کند.
  • سفازولین می تواند اثرات وارفارین را افزایش دهد که خطر خونریزی را افزایش می دهد.

استفاده در دوران بارداری و شیردهی

قبل از شروع مصرف برخی داروها، با پزشک یا داروساز مشورت کنید. سفازولین (آنسف) از جفت عبور میکند. مطالعات باروری در حیوانات اثبات اثرات جانبی سفازولین بر باروری و یا جنین را تأیید کرده است. مطالعات دقیقی در مورد تاثیر سفازولین (آنسف) در زنان باردار انجام نشده است. دارو ممکن است در دوران بارداری مورد استفاده قرار گیرد تنها در صورتی که پزشک تعیین کند که منافع مورد انتظار برای مادر بیش از خطر بالقوه برای جنین است. سفازولین (آنسف) به مقدار بسیار کم به شیر مادر منتقل می شود. استفاده از سفازولین  در هنگام شیردهی غیرقانونی نیست. در طی درمان، مادران شیرده بهتر است به طور موقت از تغذیه با شیر مادر اجتناب و از روش های جایگزین شیرخواری برای کودک استفاده نمایند.

رانندگی و استفاده از ماشین آلات

این دارو اثر منفی در رانندگی نداشته است.

نحوه استفاده از سفازولین

تزریق سفازولین میتواند فقط توسط پرسنل پزشکی واجد شرایط در موسسات بهداشتی با احتیاط لازم انجام شود! دارو برای تزریق عضلانی و وریدی در نظر گرفته شده است.

بزرگسالان:

  • عفونت متوسط ​​و شدید: ۵۰۰ میلی گرم  تا ۱ گرمف هر ۶ تا ۸ ساعت یکبار.
  • عفونت های خفیف ناشی از حساسیت به باکتری های گرام مثبت: ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلی گرم هر ۸ ساعت
  • عفونت های حاد و غیر عادی دستگاه ادراری: ۱ گرم هر ۱۲ ساعت
  • پنومونیک : ۵۰۰ میلی گرم هر ۱۲ ساعت
  • عفونت های جدی که زندگی بیمار را تهدید می کنند (اندوکاردیت، سپتی سمی): ۱ تا ۱.۵ گرم هر ۶ ساعت
مطالب مرتبط
چگونه دندان ترک خورده را تشخیص دهیم؟

جلوگیری از وقوع عفونت بعد از عمل جراحی

loading...

برای جلوگیری از عفونت بعد از عمل جراحی آلوده یا بالقوه آلوده (هیسترکتومی واژن و کولسیستکتومی در بیماران پر خطر مانند کسانی که بیش از ۷۰ سال دارند، با کولسیستیت حاد، زردی انسدادی یا لیتیازیس صفراوی یا قلب باز جراحی، آرتروپلاستی پروتز، و غیره.) دوز زیر توصیه می شود:

  • الف) ۱ گرم داخل وریدی یا عضلانی، برای ۳۰ دقیقه تا ۱ ساعت قبل از جراحی؛
  • ب) جراحی طولانی (۲ ساعت یا بیشتر)، ۵۰۰ تا ۱ گرم در روز.
  • ج) ۵۰۰ میلی گرم به ۱ گرم یا هر ۶ تا ۸ ساعت در طول ۲۴ ساعت اول پس از اتمام عمل جراحی. مهم است که دوز پیش از عمل سفازولینبلافاصله قبل از شروع عمل (۱-۲ ساعت قبل) به منظور دستیابی به سطح موثر سرمی و بافت ضد میکروبی در طول دوره جراحی تزریق شود. علاوه بر این، مهم است که در طی عمل، سفازولین در فواصل مناسب به منظور دستیابی به سطح کافی از دارو جهت جلوگیری از در معرض میکروارگانیسم های عفونی قرار گرفتن اعمال گردد.
  • د) در جراحی که در آن وقوع عفونت ممکن است به ویژه خطرناک باشد (عمل جراحی باز قلبی، آرتروپلاستی پروتز، و غیره)، استفاده از پروفیلاکسی سفازولین میتواند برای ۳ تا ۵ روز پس از عمل ادامه یابد.

مصرف در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیوی

  • بیماران مبتلا به کراتینین: ۵۵ میلی لیتر / دقیقه یا کراتینین سرم <1.5 میلی گرم می توانند دوز کامل را در فواصل معمول دریافت کنند.
  • بیماران با کلاژن کراتینین :۳۵ تا ۵۴ میلی لیتر در دقیقه یا کراتینین سرم از ۱.۶ تا ۳.۰ درصد می توانند هر ۸ ساعت یکبار مصرف (و یا در فواصل کمتر) دریافت کنند.
  • بیماران با آزادسازی کراتینین: ۱۱ تا ۳۴ میلی لیتر در دقیقه یا کراتینین سرم از ۳/۱ تا ۴/۵ درصد می توانند نیمی از دوز معمول را هر ۱۲ ساعت دریافت کنند.
  • بیماران با تست کراتینین: ۱۰ میلی لیتر / دقیقه یا کراتینین سرم = ۴.۶ میلی گرم می توانند نیمی از دوز معمول را هر ۱۸ تا ۲۴ ساعت دریافت کنند.

دوز کاهش یافته بعد از ارایه دوزهای اولیه اعمال می شود، که باید با شدت عفونت سازگار باشد. مصرف دارو در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کبدی نیازی به تنظیم دوز سفازولین ندارد مگر اینکه آسیب کلیه به طور همزمان رخ داده باشد.

مصرف داروهای سالم در بیماران مسن: سفازولین از بدن به طور عمده توسط کلیه ها دفع می شود. در بیماران مسن تر، احتمال بیشتری برای کاهش عملکرد کلیه وجود دارد که باید در هنگام انتخاب دوز مورد توجه قرار گیرد.

کودکان

کل دوز روزانه در کودکان بین ۲۵ تا ۵۰ میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن (تقسیم شده به ۳ تا ۴ دوز انسانی) است و برای اکثر عفونتهای خفیف تا متوسط ​​بسیار مؤثر است. دوز کل روزانه ممکن است در درمان عفونت های شدید تا ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن افزایش یابد. از آنجا که ایمنی دارو در زایمان زودرس و نوزاد مشخص نیست، استفاده از سفازولین (آنسف) در زنان باردار توصیه نمی شود.

در تزریق داخل وریدی در کودکان زیر ۱۷ سال حداقل رقت سازولین (آنسف) ۱ گرم / ۵۰ میلی لیتر است و باید برای ۳۰ تا ۶۰ دقیقه تجویز شود. این دارو همچنین می تواند در عرض ۳ تا ۵ دقیقه پس از رقت اولیه ۷۵ تا ۱۲۵ میلی گرم در میلی لیتر به آرامی تزریق شود. حداکثر تجویز سونوگرافی سفازولین در کودکان زیر ۱۷ سال ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم در روز است.

مطالب مرتبط
12 خاصیت شگفت آور قارچ های خوراکی تروفل

دوز در کودکان مبتلا به اختلال عملکرد کلیه

  • کودکان مبتلا به اختلال خفیف و متوسط ​​کلیوی (آزادسازی کراتینین ۷۰ تا ۴۰ میلی لیتر در دقیقه)، ۶۰٪ از روزانه دوز معمول، هر ۱۲ ساعت.
  • کودکان مبتلا به اختلال کلیوی (آزادسازی کراتینین ۴۰ تا ۲۰ میلی لیتر در دقیقه)، ۲۵٪ از روزانه دوز معمول، هر ۱۲ ساعت.
  • کودکان مبتلا به اختلال شدید کلیوی (آزادسازی کراتینین ۵ تا ۲۰ میلی لیتر در دقیقه)، ۱۰٪ از روزانه دوز معمول، هر ۲۴ ساعت.
  • تمام دوزهای توصیه شده پس از دوز بارگیری اولیه سفازولین اعمال می شود!

آماده سازی محل تزریق

تجویز عضلانی دارو: ۵۰۰ میلیگرم سفازولین باید در ۲ میلی لیتر آب استریل برای تزریق، برای رسیدن به غلظت ۲۲۵ میلی گرم بر میلی لیتر حل شود. آن را خوب تکان دهید تا زمانی که کامل حل شود، محلول باید دارای رنگ روشن باشد.

۱ گرم سفازولین باید در ۲.۵ میلی لیتر آب استریل برای تزریق، برای رسیدن به غلظت ۳۳۰ میلی گرم / میلی لیتر حل شود. آن را خوب تکان دهید تا زمانی که کامل حل شود، محلول باید دارای رنگ روشن باشد.

تزریق داخل وریدی این دارو: پس از تهیه محلول تزریق به نحوی که در تزریق عضلانی دارو تجویز شده است، محلول در حداقل ۱۰ میلی لیتر آب استریل برای تزریق رقیق می شود. خوب مخلوط کنید.

نحوه استفاده از محل تزریق آماده شده

تزریق داخل عضلانی دارو: محلول آماده شده در عضله بزرگ، عمیقا داخل عضله تزریق می شوند. قبل از تزریق، لازم است که عمل آسپیراسیون برای اجتناب از امکان استفاده ناخواسته از یک رگ خون انجام شود.

تجویز داخل وریدی دارو: تزریق داخل وریدی (تزریق متناوب) برای یک دوره ۳ تا ۵ دقیقه تزریق می شود. مدت زمان تزریق داخل وریدی متناوب دارو نباید کمتر از ۳ دقیقه باشد. تزریق داخل وریدی مداوم باید برای ۳۰ تا ۶۰ دقیقه انجام شود. پودر سفازولین (آنسف) برای محلول تزریق ۱ گرم می تواند در محلول زیر حل شود:

  • ۹٪ محلول NaCl؛
  • ۱۰٪ یا ۵٪ محلول دگزستروز؛
  • راه حل رینگر؛
  • ۵٪ محلول بی کربنات سدیم.

مصرف بیش از حد سفازولین ( cefazolin )

بیماران اغلب سرگیجه، پارستزی، سردرد، متابولیسم، افزایش ارزش اوره، کراتینین، آنزیم های کبدی و بیلی روبین در خون، ترومبوسیتوز، ترومبوسیتوپنی، ائوزینوفیلیا، لکوپنی، طول مدت زمان پروترومبین و آزمون کومبوس مثبت را تجربه میکنند. کمک های پزشکی شامل نظارت بر بیمار با استفاده از درمان حمایتی، از جمله حصول اطمینان از تست وضعیت تنفسی، اکسیژن، درمان ضد تشنج و نظارت بر وضعیت گازها و الکترولیتها و در صورت لزوم و روند همودیالیز است.

اثرات جانبی سفازولین ( cefazolin )

  • عوارض جانبی دستگاه گوارش: اسهال، کاندیدیازیس دهان، تهوع (به ندرت)، استفراغ (نادر)، گرفتگی شکم، کاهش اشتها و کولیت زردی.
  • واکنش های آلرژیک: خارش، بثورات پوستی، تب، ائوزینوفیلی، واکنش های شدید آلرژیک (آنافیلاکسی، سندرم استیونز جانسون).
  • عوارض جانبی هماتولوژیک: نوتروپنی، لکوپنی، ترومبوسیتوپنی، ترومبوسیتهمی. عوارض جانبی کبدی: افزایش طولانی مدت آنزیم های کبدی (ASAT، ALAT و آلکالین فسفاتاز) هپاتیت (نادر).
  • عوارض جانبی کلیوی: افزایش مقدار اوره و کراتینین، اختلال عملکرد کلیه.
  • عوارض جانبی موضعی: فلبیت در محل تزریق در تزریق داخل وریدی (نادر)، درد در محل تزریق عضلانی (نادر).
  • سایر عوارض جانبی: خارش ناحیه تناسلی و مقعد (از جمله زخم ولوو، انیلیژیوزو و واژینیت).

اختصاصی وردنگار – هرگونه کپی برداری با نام و لینکدهی مستقیم مجاز می باشد


بیشتر بخوانید:

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.