کالیکستا ( Calixta ) چیست و نحوه مصرف آن چگونه است؟

کالیکستا ( Calixta )

کالیکستا (Calixta) دارویی است که حاوی ماده فعال میتازاپین می باشد. این دارو متعلق به گروه داروهای ضد افسردگی است و در درمان افسردگی عمده مورد استفاده قرار می گیرد. مکانیسم عمل بر اساس محاصره گیرنده های آلفا ۲، گیرنده های ۵-HT1، ۵-HT2 و ۵-HT3 است.

احتیاط

  • در بیمارانی که آلرژی به ماده فعال میترازاپین یا سایر داروهای مشابه دارند، باید از مصرف کالیکستا جلوگیری شود. اگر علائم آلرژی دارید، بلافاصله با پزشک خود مشورت کنید.
  • از مصرف همزمان کالیکستا با داروهای ضد افسردگی که به اصطلاح مهار کننده های مونوکسیدکربن می باشند باید اجتناب نمود، از قبیل:
  • فنلزین
  • سلگیلین (همچنین می تواند در درمان بیماری پارکینسون استفاده شود)
  • ایزوکاربوکازید
  • مکلوبومید
  • یا مهار کننده های بازجذب سروتونین (SSRI)، که همچنین در درمان افسردگی مورد استفاده قرار می گیرند، از قبیل:
  • سیتالوپرام
  • اسکلیتوپامام
  • سرترالین
  • فلوکستین
  • فلووکسامین
  • پاروکستین
  • دولوکستین و غیره. استفاده همزمان از این داروها ممکن است عوارض جانبی خطرناک را ایجاد کند. حداقل دو هفته باید بین آخرین مهار کننده MAO و شروع درمان با کالیکستا فاصله باشد.
  • از مصرف این دارو در بیماران زیر ۱۸ سال به علت افزایش خطر ابتلا به افکار خودکشی باید جلوگیری شود.
  • اگر در معرض تغییر در رفتار یا تغییر خلق و خو و یا افکار خودکشی هستید، فورا استفاده از این دارو را متوقف کنید و با پزشک خود مشورت کنید.
  • خانواده و دوستان بیمار باید در مورد اثرات نامطلوب این دارو اطلاع داشته باشند و بلافاصله در صورت تغییر رفتار در بیمار، پزشک را مطلع سازند.
  • کالیکستا می تواند، اگر چه به ندرت، آگونالوسیتوز (کاهش تعداد گلبول های سفید خون) را ایجاد نماید که می تواند سیستم ایمنی بدن شما را تضعیف کند و حتی مرگبار باشد! اگر در معرض علائم ابتلا به آنفولانزا هستید، مانند:
  • تب
  • سرفه کردن
  • گلو درد، می تواند نشانه ای از این که سیستم ایمنی بدن شما ضعیف شده است، بنابراین لازم است که بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید!
  • باید در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی از مصرف آن اجتناب شود. اگر در معرض علائم آسیب کبدی هستید، مانند:
  • زردی (زرد شدن پوست و چشم)
  • از دست دادن اشتها، با پزشک خود تماس بگیرید.
  • در بیماران مبتلا به اختلالات کلیوی باید از کالیسکتا جلوگیری شود.
مطالب مرتبط
نحوه مصرف داروی Aviomarin + عوارض و تداخلات دارویی

تنها با رعایت احتیاط های اضافی در شرایط زیر میتوانید از کالیکستا استفاده کنید:

  • در بیماران مبتلا به بیماری قلبی و دیابت
  • صرع
  • بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی یا سایر اختلالات روانی
  • در بیماران مبتلا به پروستات بزرگ شده
  • در بیماران مبتلا به گلوکوم

این دارو می تواند موجب کاهش سطح سدیم خون (هیپوناترمی) شود و در صورت استفاده از این دارو در ترکیب با داروهای دیگر که ممکن است باعث ایجاد هیپوناترمی نیز می شود، مانند دیورتیک ها (قرص های آب)، احتیاط های اضافی برای مصرف مورد نیاز است.

استفاده در دوران بارداری و تغذیه با شیر مادر

در دوران بارداری باید از مصرف کالیکستا اجتناب کنید، مگر اینکه منافع آن برای مادر بیش از خطرات آن برای جنین باشد.

کالکسیتا به شیر مادر منتقل می شود لذا در هنگام استفاده از این دارو باید از تغذیه کودک با شیر مادر اجتناب نمایید.

نحوه استفاده

  • دوز معمول ۱۵-۳۰ میلیگرم یکبار در روز، در هنگام خواب است. دوز ممکن است تا ۴۵ میلی گرم در روز افزایش یابد تا اثر متفاوتی به دست آید.
  • این دارو معمولا بعد از ۱-۲ هفته اثر خود را بروز میدهد، اما اگر بعد از یک ماه استفاده از این دارو نتیجه ای نداشته باشد، درمان باید قطع شود.
  • درمان باید حداقل ۶ ماه طول بکشد.
  • این دارو را بطور ناگهانی متوقف نکنید. دوز این دارو باید به تدریج کاهش یابد، تا از بدتر شدن علائم جلوگیری شود.

به عنوان مثال: اگر شما ۳۰ میلی گرم کالیکستا در روز مصرف کردید، ابتدا باید دوز را به ۱۵ میلی گرم در روز برسانید و یک هفته آن را مصرف کنید، و بعد از هفته، شما باید دوباره دوز خود را به ۷.۵ میلیگرم کاهش دهید و آن را برای یک هفته دیگر ادامه دهید، و تنها پس از آن شما می توانید به طور کامل استفاده از این دارو را متوقف کنید. با پزشک خود مشورت کنید که به تدریج دوز کالیکستا را کاهش دهید.

مطالب مرتبط
سیالیس ( Cialis ) و درمان اختلال نعوظ یا ناتوانی جنسی

با توجه به افزایش خطر عوارض جانبی، از نوشیدنی های الکلی همزمان با این دارو استفاده نکنید.

استفاده از داروهای دیگر (تداخلات دارویی)

loading...

از مصرف کالیکستا همراه با داروهای زیر باید اجتناب شود:

  • مهار کننده های مونو، داروهای مورد استفاده برای درمان افسردگی، مانند:
  • مکلوبومید
  • سلگیلین
  • فنلزین
  • ایزوکاربوکسازید و غیره. . حداقل دو هفته باید بین آخرین مهار کننده MAO و شروع درمان با این دارو فاصله زمانی قرار دهید. در غیر این صورت، ممکن است سندروم سروتونین (یک بیماری که می تواند تهدید کننده حیات باشد) ایجاد شود!
  • مهار کننده های بازجذب سروتونین انتخابی، مورد استفاده در درمان افسردگی، مانند:
  • سرترالین
  • فلوکستین
  • پاروکستین
  • فلووکسامین
  • سیتالوپرام
  • اسکلیتوپام و غیره. مصرف همزمان این داروها با کالیکستا، خطر سندرم سروتونین را افزایش می دهد.
  • داروهای مورد استفاده برای درمان بیخوابی و اضطراب، به نام بنزودیازپین ها مانند:
  • دیازپام
  • لورازپام
  • برومازپام
  • پراداپام
  • الپرازولام
  • میدازولام و غیره. این ممکن است اثر این داروها را افزایش دهد و باعث عوارض جانبی شود.
  • داروهای مورد استفاده در درمان آلرژی، به اصطلاح آنتی هیستامین H1، مانند:
  • لوراتادین
  • سیتیزین
  • لوو ستریزین
  • دسلوراتادین و غیره. کالیکستا ممکن است اثر آرام بخش این داروها را افزایش دهد.
  • وارفارین (فارین)، داروئی که برای درمان اختلالات لخته شدن خون استفاده می شود. مصرف همزمان با کالیکستا با این دارو خطر خونریزی را افزایش می دهد.
  • آنتی بیوتیک ها، داروهای مورد استفاده در درمان عفونت های باکتریایی، از قبیل:
  • کلاریترومایسین
  • اریترومایسین
  • آزیترومایسین و غیره. این داروها ممکن است اثرات کالیکستا را افزایش دهد و باعث عوارض جانبی شود.
  • داروهایی که در درمان عفونت های قارچی استفاده می شود، از قبیل:
  • کتوکونازول
  • فلوکونازول
  • کلوتریمازول و غیره. این داروها ممکن است سطح کالیکستا را افزایش دهند و باعث ایجاد عوارض جانبی شوند.
  • داروهای مورد استفاده برای درمان صرع، از جمله:
مطالب مرتبط
در صورت مصرف آنتی بیوتیک چه مواد غذایی را میتوان خورد؟

فنوباربیتال

کاربامازپین

فنتوئین و غیره. این داروها ممکن است سطح کالیکستا را در خون کاهش دهد و می تواند منجر به فقدان اثر این دارو شود.

  • مخمر سنت جان.

درباره تمام داروها و محصولات گیاهی که مصرف می کنید به پزشک خود اطلاع دهید.

اثرات جانبی

کالیکستا ممکن است عوارض جانبی زیر را ایجاد کند:

  • حالت تهوع
  • استفراغ
  • اسهال
  • افزایش اشتها
  • افزایش وزن
  • سردرد
  • سرگیجه
  • خواب آلودگی
  • دهان خشک
  • بیخوابی
  • توهم
  • کاهش تعداد گلبول های سفید
  • فشار خون پایین
  • دردهای عضلانی
  • درد مفصلی
  • سندرم استیونز-جانسون (یک بیماری پوستی خطرناک تهدید کننده زندگی است که با براق روی پوست ظاهر می شود)
  • کاهش سطح سدیم در خون (هیپوناترمی)،
  • آلرژی و غیره.

اگر علائم آنفلوانزا را تجربه می کنید، بلافاصله به پزشک خود اطلاع دهید:

  • سرفه کردن
  • تب
  • گلو درد

چرا که این می تواند نشانه ای از آگرانولوکیتوسیس باشد (کاهش بسیار خطرناک در تعداد گلبول های سفید خون، که می تواند مرگبار باشد)! هنگامی که شما به اندازه کافی گلبول های سفید خون ندارید، بدن شما بیشتر به عفونت آسیب می رساند که می تواند مرگبار باشد! با این حال، این عوارض جانبی بسیار نادر است.

اگر در معرض تغییرات پوست هستید، بلافاصله با پزشک خود مشورت کنید، زیرا این می تواند نشانه ای از سندرم استیونز جانسون باشد.

هرگونه کپی برداری با نام وردنگار و لینک دهی مستقیم مجاز است

نظرات بسته شده است.